Η τοποθέτηση του Στέφανου Κασσελάκη αναφορικά με τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα αναδεικνύει ένα πολιτικό αδιέξοδο που εξακολουθεί να βαραίνει την αντιπολίτευση.
Πιο συγκεκριμένα, η αναφορά στις κλειστές τράπεζες και τα γεγονότα των capital controls επαναφέρει στη μνήμη μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ελληνικής οικονομίας, με ευθύνη που δεν μπορεί να αποσιωπηθεί.
Οι δηλώσεις αυτές λειτουργούν ως πολιτικό αυτογκόλ, καθώς προσφέρουν επιχειρήματα στην κυβέρνηση του Κυριάκος Μητσοτάκης, ενισχύοντας το αφήγημα περί διαχειριστικής ανεπάρκειας της προηγούμενης περιόδου. Αντί να κλείνουν ανοιχτά μέτωπα, τα ξανανοίγουν, δημιουργώντας εσωτερικές τριβές και αποδυναμώνοντας τη συνολική εικόνα της αντιπολίτευσης.
Σε μια συγκυρία όπου απαιτείται συγκροτημένος πολιτικός λόγος και στρατηγική, η ανακύκλωση λαθών του παρελθόντος δείχνει έλλειψη προσανατολισμού. Οι πολίτες δεν αναζητούν υπενθυμίσεις κρίσεων, αλλά προτάσεις για το μέλλον. Ωστόσο, τέτοιες δηλώσεις αναδεικνύουν ότι η αντιπολίτευση παραμένει εγκλωβισμένη σε επιλογές που έχουν ήδη κριθεί αρνητικά.
Η πολιτική αξιοπιστία χτίζεται με συνέπεια και αυτοκριτική. Όταν, όμως, επανέρχονται αφηγήματα που θυμίζουν τις πιο δύσκολες στιγμές της οικονομίας, το αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται η κυβέρνηση και να αποδυναμώνεται η ίδια η αντιπολίτευση.