Με… μικρές αιχμές για το ΠΑΣΟΚ και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μετεκλογικών συνεργασιών, ανάλογα και με το αποτέλεσμα της κάλπης, ο πρωθυπουργός επέμεινε στο αφήγημα της σταθερότητας και της αυτοδυναμίας, στη χθεσινή συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ.
Συγκεκριμένα, εξηγώντας για άλλη μια φορά ότι δεν θα αλλάξει τον εκλογικό νόμο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι «πιστεύουμε στις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις μπορούν να προκύψουν με αυτόν τον εκλογικό νόμο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις: το πρώτο κόμμα να είναι πάνω από ένα ορισμένο ποσοστό. […] Αλλά κυρίαρχος είναι ο ελληνικός λαός. Αν ο ελληνικός λαός τελικά μας υποδείξει ότι δεν θέλει αυτοδύναμη κυβέρνηση, τότε θα πρέπει να σχηματιστεί κάποια κυβέρνηση συνεργασίας. Πάντως, η χώρα δεν μπορεί να μείνει ακυβέρνητη. Εγώ καθιστώ σαφή τη δική μου προτίμηση, αλλά δεν πρόκειται να “πειράξω” τους κανόνες του παιχνιδιού για να γίνει το δικό μου. Αυτό θα ήταν και παντελώς αντιθεσμικό, δεν μου ταιριάζει καθόλου, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να ήταν και τελικά πολιτικά αντιπαραγωγικό».
Επαναφέροντας, δε, στην «πρώτη γραμμή» την ανάγκη για σταθερές κυβερνήσεις, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι «στην παρούσα συγκυρία έχει μεγάλη σημασία να υπάρχει σταθερότητα και να υπάρχει μια κυβέρνηση η οποία αντιλαμβάνεται τους διεθνείς συσχετισμούς, γιατί είναι πολύ σημαντικό, και για εμένα προσωπικά θα έλεγα, να μπορούμε να διαχειριστούμε την προεδρία της ΕΕ. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνούν οι τηλεθεατές μας ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2027, δηλαδή αμέσως μετά τις εκλογές του 2027, η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ. Ποιος θα τη διαχειριστεί; Ποια κυβέρνηση; Ποιος Πρωθυπουργός; Πώς θα ολοκληρωθεί η Συνταγματική Αναθεώρηση; Πώς θα πάμε στην Ελλάδα του 2030; Η σταθερότητα δεν σημαίνει στασιμότητα».
«Καρφάκι» για ΠΑΣΟΚ
Πάντως, ο πρωθυπουργός απέρριψε κατηγορηματικά το εκλογικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» – το οποίο, βέβαια, πρέπει να σημειωθεί ότι σε κάποιο βαθμό διακινεί και η «γαλάζια» παράταξη – αν και βρήκε την ευκαιρία να «χτυπήσει» (σε ελαφρότερο βαθμό, είναι αλήθεια, από άλλες φορές) το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι «εγώ δεν συγκρίνομαι με το χάος. Συγκρίνομαι με τους πολιτικούς μου αντιπάλους. Βλέπω, ας πούμε, αρκετούς συμπολίτες μας που αυτή τη στιγμή μπορεί να στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ, που σε έναν βαθμό μπορεί να συμφωνούν με τις πολιτικές μας και που αιφνιδιάζονται όταν το ΠΑΣΟΚ γίνεται “ουρά” της κ. Κωνσταντοπούλου και όταν ταυτίζεται με έναν πιο ακραίο λόγο χωρίς προτάσεις, γιατί δεν έχουν συνηθίσει αυτό από το ΠΑΣΟΚ».
Ταυτόχρονα, υπενθύμισε την μεγάλη διαφορά που χωρίσει τη ΝΔ από το δεύτερο κόμμα – για να καταδείξει, προφανώς, ότι οι πολίτες συνεχίζουν να πιστεύουν σε αυτή, αλλά και για να στείλει το μήνυμα ότι η αυτοδυναμία δεν είναι ανέφικτη. «Αν μου λέγατε όμως το 2019 ότι επτά χρόνια μετά η ΝΔ θα ήταν 16 μονάδες μπροστά, με υπερδιπλάσιο ποσοστό από το δεύτερο κόμμα, μάλλον δεν θα σας πίστευα. Οφείλεται και στον πολυκερματισμό της αντιπολίτευσης, αλλά και στο γεγονός ότι κι εμείς κάτι καλό κάναμε για να χτίσουμε μία ευρεία και πλατιά κοινωνική συμμαχία ανθρώπων, που βλέπουν τη δική τους πρόοδο και τη δική τους προκοπή ταυτισμένη με την πρόοδο και την προκοπή της χώρας, και ταυτισμένη με αυτή την κυβέρνηση και με αυτό το κυβερνητικό έργο».
Οι μετρήσεις και ο αντισυστημισμός
Μάλιστα, στο ίδιο πλαίσιο, θύμισε ότι «όλες οι δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές του 2023 μας τοποθετούσαν στη ζώνη του 33%, 34% και πήραμε 41%. Εξίσου έξω έπεσαν και στις εκλογές του 2019. Θεωρώ ότι είναι ένας στόχος εφικτός (σ.σ. η αυτοδυναμία). Σίγουρα είναι πιο εφικτός αυτός ο στόχος από το να ισχυρίζεται το ΠΑΣΟΚ ότι θα είναι πρώτο κόμμα – το λέω σε αντιδιαστολή. Το έχουμε κάνει δύο φορές, μπορούμε να το κάνουμε. Χρειάζεται πολλή δουλειά. Πρέπει να θέσουμε με σαφήνεια τα διλήμματα, πρέπει να εξηγήσουμε καταρχάς γιατί θέλουμε τρίτη τετραετία […] είναι απολύτως κρίσιμο να εξηγήσουμε, αυτή την τρίτη θητεία δεν την επιδιώκουμε γιατί θέλουμε ντε και καλά να καθόμαστε σε αυτή την καρέκλα, αλλά γιατί έχουμε σχέδιο, πρόγραμμα. Κάνουμε την Ελλάδα πιο ισχυρή, έχουμε δώσει τεκμήρια συνέπειας».
Μια ενδιαφέρουσα παράμετρος της συνέντευξης αφορούσε στον τρόπο με τον οποίο ο Κ. Μητσοτάκης επέλεξε να απευθυνθεί στους θυμωμένους πολίτες, αναγνωρίζοντας ότι «υπάρχει θυμός και σε έναν βαθμό ο θυμός επιτείνεται και από τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η πολιτική επικοινωνία. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενθαρρύνουν τον θυμό. Ζούμε σε μία περίοδο όπου οι σταθερές, όπως είπαμε πριν, δεν υφίστανται. Τα νέα παιδιά αναρωτιούνται: “θα ζήσουμε μια καλύτερη ζωή από τους γονείς μας;”. […] Όταν μιλάς με πολίτες, έστω κι αν αυτοί κατατάσσονται στη χορεία των αντισυστημικών, και τους ακούσεις, τα παράπονά τους δεν είναι αδικαιολόγητα. Απλά πιστεύουν λύσεις οι οποίες είναι ανεφάρμοστες. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι η γενεσιουργός αιτία και αυτού που αποκαλούμε “αντισυστημισμός” είναι δικαιολογημένες σε έναν μεγάλο βαθμό έγνοιες των ανθρώπων, στις οποίες εμείς πρέπει να δώσουμε κάποια απάντηση. Μπορεί να μην τα καταφέρουμε, αλλά να τους ακούσουμε τουλάχιστον».